PROGRAM NAUCZANIA ORTOGRAFII W KLASACH V—VI

Aby osiągnąć wyniki w nauczaniu ortografii, nauczyciel musi zdawać sobie sprawę z tego, jak ułożony jest program ortografii w poszczególnych klasach. Układ programu języka polskiego w szkole podstawowej jest, jak wiadomo, liniowo-koncentryczny. Występują tu wyraźnie dwa etapy: pierwszy stanowi nauka w klasach I—IV, drugi nauka w klasach Y—VII. Nauczyciel, który przystępuje do pracy w klasie V, musi znać program klas niższych, gdyż na tym programie będzie opierał nauczanie w klasach wyższych, musi on też poznać poziom…

Read More

Badania psychologiczne

Środki i formy stosowane przy nauczaniu pisania wiązano z typami pamięci przeważającymi u uczniów. Nowe światło na te sprawy rzuciły badania Pawłowa. Według Pawłowa do pełnego opanowania pisma potrzeba zharmonizowanej współpracy tzw. analizatorów. Istnieje analizator słuchowy, pobudzany przez reakcję ucha na dźwięki i wyodrębniający z fal dźwięków głoski oraz wyrazy; równolegle z nim działa ośrodek kinestetyczny, który kieruje ruchami narządów mowy, wytwarzającymi dźwięki. Drugi zestrój to analizator wzrokowy, pobudzany przez reakcję oka, wyodrębniający litery, wyrazy z…

Read More

Autorzy prac metodycznych zajmują stanowisko raczej pośrednie

Słuszną wydaje się postawa W. Osterłoff, autora Metodyki języka ojczystego (Warszawa 1925). Uważa on, że najważniejszym celem w nauczaniu ortografii jest zapobieganie błędom i że powinny temu służyć wszystkie środki, a więc i przepisywanie, i dyktanda. Bardzo słusznie też uważa Osterłoff, że nauczania ortografii nie wolno oddzielać od nauczania gramatyki, że uczeń powinien znać i rozumieć zasady pisowni na tle wiadomości gramatycznych. Na czoło autorów prac-metodycznych tego okresu wysuwa się niewątpliwie I. Kiken, autor pracy pt….

Read More

Zdobycze Laya starał się przenieść na grunt naszej szkoły Konrad Drzewiecki

W swej obszernej pracy dużo miejsca poświęca on nauczaniu pisowni. Zagadnienie to stawia na płaszczyźnie bardzo szerokiej, nie ogranicza się do jakiejś jednej metody nauczania, lecz zaleca stosowanie różnych środków, a więc przepisywanie, czytanie, słuchanie i powtarzanie. Poprawność pisowni uzależnia od ogólnego wykształcenia językowego, a dalej od rozwoju umysłowego ucznia, jego pamięci, i spostrzegawczości. Rozumowanie Drzewieckiego jest przekonywające, szkoda tylko, że autor ograniczył się do ogólnych założeń, unikał zaś szczegółowych rozważań, które by wskazały nauczycielowi…

Read More

POLSKIE TRADYCJE METODYCZNE W ZAKRESIE NAUCZANIA ORTOGRAFII

Już pierwszy podręcznik do nauczania języka polskiego gramatyka Piotra Statoriusa-Stojeńskiego, jak też wydane później podręczniki gramatyki łacińskiej Jana Ursyna Lwowczyka, Kaspra Trądkowskiego i Łukasza Piotrowskiego zawierają zbiory polskich reguł ortograficznych. Trudno byłoby jednak stwierdzić, jak wówczas w szkołach uczono ortografii. Pierwsze ślady zasad metodyki tego działu nauczania napotykamy dopiero w szkołach prowadzonych przez Komisję Edukacji Narodowej. Były to sposoby bardzo prymitywne. Normy ortograficzne dyktowano i polecano przyswajacie sobie na pamięć, znajomość ich sprawdzano za pomocą…

Read More

Silny rozkwit językoznawstwa powoduje wzrost zainteresowania ortografią

Rozwijają się dążenia do reformy. Powstają wówczas jakby dwa obozy: krakowski, w którym znalazła się grupa członków Akademii Umiejętności, i warszawski, reprezentowany głównie przez A. A. Kryńskiego. W wyniku różnic dzielących oba te obozy powstają dwa zbiory norm ortograficznych, przy czym projekt warszawski jest bardziej racjonalny i stanowi poważny krok naprzód w ujednostajnieniu pisowni. Uwidocznia się to w przyjęciu zakończenia bezokoliczników, tylko na -c, -ć i wprowadzeniu -j także w pisowni wyrazów obcych. Przez szereg…

Read More
1 2 3 4 25