PODSTAWOWE ZASADY METODYCZNE NAUKI O WYRAZIE

Materiał przykładowy musi być uczniom dobrze znany i bliski. Podany przez nauczyciela tekst jest punktem wyjścia do obserwacji zjawiska gramatycznego, co wymaga poważnego wysiłku. Nie należy więc go jeszcze podwajać przez wprowadzenie przykładów trudnych, niezrozumiałych, w których występują wyrazy rzadko w naszej mowie używane, np. wyrazy obcego pochodzenia, terminy naukowe, wyrażenia poetyckie itd. * Przede wszystkim zaś należy unikać wszelkich przykładów dwuznacznych. Toteż jeśli będziemy przy analizie słowotwórczej omawiać formanty wyraziste, np. -arz, to naturalnie pominiemy jako przykład kałamarz, gdy będziemy analizować formant -dlo, służący do tworzenia wyrazów oznaczających narzędzia pracy, nie posłu żymy się takimi przykładami, jak skrzydło, źródło itd. Również nie będziemy wprowadzać do tekstu takich wyrazów, które wymagają wyjaśnień historycznych (np. obłok — obwłok, miejski —mieśćski, bóstwo bożstwo, włoski włoszski). Należy także unikać wyrazów, w których występują końcówki równoległe (akta, akty) lub które mogą być dwuznaczne (np. sługa — ten czy ta).